Kultura pedagogiczna rodziców jako czynnik sprzyjający kształtowaniu i wzmacnianiu rezyliencji u dzieci - ANNA BŁASIAK (Autor) (2024)
10.35765/eetp.2024.1973.06
https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/eetp/article/view/3258
Oryginalny artykuł naukowy
Przemiany społeczno-kulturowe z jednej strony stwarzają szanse rozwojowe, a z drugiej stanowią zagrożenie i wymuszają konieczność zmiany. Współczesny człowiek, aby nadążyć za tempem życia, musi reagować na zmiany, adaptować się do nich oraz aktywnie w nich uczestniczyć. Ważne staje się nabycie nowych umiejętności. Dlatego pojawiają się nowe oczekiwania i wymagania związane z wychowaniem rodzinnym najmłodszego pokolenia. W tej perspektywie ujawnia się zjawisko rezyliencji (resilience), które może być sposobem na dostosowanie się do zmiennych okoliczności oraz sprzyjać otwartości na modyfikację w warunkach pojawiających się barier i nieprzewidzianych wydarzeń życiowych. Kultura pedagogiczna rodziców jest zjawiskiem, które zasługuje na szczególną uwagę, ponieważ w zależności od jej poziomu może przyczyniać się do dobrostanu oraz sukcesu życiowego i edukacyjnego dziecka lub do jego niepowodzeń. Celem artykułu jest naukowa refleksja nad kulturą pedagogiczną rodziców w kontekście kształtowania rezyliencji u dzieci, która może być źródłem budowania i utrzymania ich psychicznej odporności i dobrostanu. Postawiono problem badawczy: W jaki sposób elementy strukturalne kultury pedagogicznej rodziców mogą przyczyniać się do kształtowania i wzmacniania rezyliencji dziecka? Dla realizacji postawionego celu zastosowano syntetyczno-analityczny przegląd literatury istotnej dla podejmowanej problematyki. Dokonane analizy odwołują się przede wszystkim do ujęcia kultury pedagogicznej rodziców przez Józefa Wilka oraz psychologicznych i pedagogicznych koncepcji rezyliencji.
Socio-cultural changes, on the one hand, create development opportunities, and on the other hand, pose a threat and force the need for change. Modern man, in order to keep up with the pace of life, must respond to changes, adapt to them and actively participate in them. It becomes important for him/her to acquire new skills. Therefore, there are new expectations and requirements for families upbringing the youngest generation. In this perspective, the phenomenon of resilience is revealed, which can be a way of adapting to changing circumstances and foster openness to modification under the conditions of emerging barriers and unforeseen life events. The pedagogical culture of parents is a phenomenon that deserves special attention, since, depending on its level, it can contribute to the well-being and success in life and education of the child, or to its failure. The purpose of the article is to scientifically reflect on the pedagogical culture of parents in the context of the formation of resilience in children, which can be a source of building and maintaining their psychological resilience and well-being. The following research problem was formulated: how can the structural elements of parents’ pedagogical culture contribute to the formation and strengthening of children’s resilience? In order to achieve the formulated goal, a synthetic-analytical review of the literature relevant to the issue at hand was used. The analyses made primarily refer to J. Wilk’s depiction of parents’ pedagogical culture and psychological and pedagogical concepts of resilience.
Keywords: nauki o rodzinie