Crowdsourcing jako metoda budowania wiedzy: Wykorzystanie „mądrości tłumu” w projektach humanistycznych - DANUTA SMOŁUCHA (Autor) (2020)
10.35765/rfi.2020.2602.16
https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/rfi/article/view/2033
Oryginalny artykuł naukowy
Interaktywne media tworzą przestrzeń sprzyjającą rozwojowi kultury partycypacyjnej, w której odbiorcy treści medialnych stają się ich aktywnymi twórcami. W swych działaniach nie ograniczają się oni do komentowania publikowanych w Sieci artykułów czy do podejmowania aktywności w mediach społecznościowych. Chcą oni poprzez swoje działania wpływać na rzeczywistość, partycypować w tworzeniu i rozprzestrzenianiu informacji. Chęć i gotowość użytkowników Internetu do współtworzenia treści zyskuje coraz bardziej znaczącą rolę także w projektach naukowych, takich, których powodzenie zależy od zaangażowania dużej liczby wolontariuszy, podejmujących się wykonania określonych zadań. Choć często są one czasochłonne, zwykle nie wymagają od zaangażowanych w ich wykonanie osób zaawansowanych kompetencji. Jedyną zapłatą za podjęty przez nich wysiłek jest satysfakcja wynikająca ze współuczestnictwa w projekcie, a także rozpoznawalność w środowisku, w którym się obracają. Celem artykułu jest próba oceny zjawiska crowdsourcingu w projektach humanistycznych, szczególnie w kontekście nowej rzeczywistości stworzonej przez pandemię Covid-19. Oparta ona została o literaturę przedmiotu, której autorzy podejmują temat znaczenia crowdsourcingu w projektach o różnorodnej tematyce, a także na analizie przykładów, w których metoda ta jest wykorzystywana. Dobór przedstawionych przykładów w szczególności ma na celu pokazanie ogromnych możliwości i wynikających stąd korzyści, jakie niesie ze sobą zaangażowanie do prac w projektach humanistycznych chętnych do pomocy wolontariuszy. Ich roli nawet nie pomniejsza fakt, że nie posiadają kompetencji związanych z tematyką projektów. Można założyć, że metoda crowdsrourcingu będzie przez badaczy coraz szerzej stosowana, szczególnie w nadchodzących czasach, gdy coraz więcej aktywności ludzie będą podejmować online.
Interactive media create a space conducive to development of participatory culture, in which media content recipients become its active creators. Participant activities are not limited to commenting on online articles or being active on social media. They want to influence reality through their actions and to participate in creating and spreading information. The willingness and readiness of Internet users to co-create content is becoming increasingly important also in scientific projects, where success depends on the involvement of many volunteers who undertake specific tasks. Although such projects are often time-consuming, they usually do not require advanced skills from the people involved. The only payoff for their efforts is the satisfaction that comes from participating, as well as the recognition in their community. The purpose of this paper is to attempt to evaluate the phenomenon of crowdsourcing in humanities, especially in the context of the new reality created by the Covid-19 pandemic. It is based on the literature which addresses the importance of crowdsourcing in projects in a variety of areas, on top of an analysis of examples in which this method is used. The selection of presented examples is strongly intended to demonstrate the enormous possibilities and resulting benefits of involving willing volunteers in humanities projects. Their role is not diminished by the fact that they do not have competencies related to project topics. It can be assumed that crowsrourcing will be more and more widely used by researchers, especially in times when increasing numbers of people undertake online activities.
Keywords: nauki o kulturze i religii