Surogaty tożsamości wobec genealogii i rozwoju podmiotu : pomiędzy mimetyczną funkcją anamorfozy a figurą "Innego" - KLAUDIA WĘC (Autor) (2018)
10.15804/em.2018.02.06
http://cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.ojs-doi-10_15804_em_2018_02_06
Oryginalny artykuł naukowy
Tożsamość jest jedną z kluczowych kategorii, która z uwagi na zmiany kulturowe, światopoglądowe czy ideologiczne uzyskała swoiste reprezentacje interpretacyjne w dyskursach oraz przestrzeni społecznej. Zmiany te skłaniać powinny do refleksji nad dotychczasową percepcją, a także recepcją fundamentalnych kategorii pozwalających zrozumieć, czym współcześnie jest tożsamość i jakie jest jej osadzenie w źródłach podmiotowości rozumianej w perspektywie wykładni Heideggerowskiego bycia-w-świecie „(Dasein)” czy Lacanowskiego pragnienia oraz relacji do „Innego”. Egzemplifikacja tych ontologicznych i fenomenologicznych reprezentacji nie jest przypadkowa, nie jest też wyborem dyskursu nazywanego z nieukrywaną dziś dezaprobatą — postmodernistyczną manierą uznawaną w swej ignorancji za „(post)prawdę”. Wyłonienie przedstawianych w tekście fenomenów kulturowych jest celowym ukazaniem spektrum takiego rodzaju hermeneutyki, która pozwala na uwzględnienie współczesnego rozumienia człowieka jako bytu uwikłanego w postęp technologiczny, określanego przez interes poznawczy i jednocześnie poddanego konieczności emancypacyjnej jako niezbywalnego prawa jednostki wyznaczającego jej miejsce w świecie i dla świata. Z drugiej strony mamy do czynienia z podmiotem, który niezmiennie uwikłany jest we własną historię rodzinną, lęki egzystencjalne czy jednostkowe kompleksy wynikające z nieadekwatności wobec otaczającej rzeczywistości i niepewnych relacji z „Innym”.
Identity substitutes versus the genealogy and development of an individual. Between the mimetic function of anamorphosis and the ﬁgure of „the Other” Identity is one of the key categories that, due to cultural or ideological changes, has acquired speciﬁc interpretative representations in discourses and social space. These changes should lead to reﬂection on the current perception, as well as the reception of fundamental categories. This allows us to understand what contemporary identity is and what its embedding is in the sources of subjectivity understood in the perspective of interpreting Heidegger’s „being-in-the-world” („Da sein”) or Lacanian desire and relationship to the Other. The exempliﬁcation of these ontological and phenomenological representations is not accidental, nor is it the Choice ofa discourse called with the undisguised disapproval of today - a post-modern manner, recognized in its ignorance as (post) truth. The emergence of the cultural phenomena — presented in the text — is a deliberate presentation of the spectrum of this kind of hermeneutics, which allows to take into account contemporary understanding of man as a being entangled in the technological progress, determined by cognitive interest and subjected to emancipatory necessity as an inalienable right of the individual that marks its place in and for the world. On the other hand, we deal with an entity that is invariably involved in its own family history, existential fears, or individual complexes resulting from inadequacy of the surrounding reality and uncertain relations with the Other.
Keywords: pedagogika