Zakaz zwolnienia z pracy ciężarnej pracownicy - ANDRZEJ ŚWIĄTKOWSKI (Autor) (2025)
https://lexliber.pl/pl/p/Monitor-Prawa-Pracy-Nr-22025/47617?gad_source=1&gad_campaignid=22549979461&gbraid=0AAAAA_kJ230VXkQDbt-F3BESbcK7vB7EW&gclid=EAIaIQobChMIsd2J0a6vjgMVqZGDBx0wfThKEAQYASABEgJAk_D_BwE
Oryginalny artykuł naukowy
Przedstawiony w artykule wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 27.06. 2024 r. w sprawie C-284/23[1] orzekła, że artykuły 10 i 12 dyrektywy 92/85[2] „należy interpretować w ten sposób, że: stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym, zgodnie z którymi pracownica w ciąży, która dowiedziała się o ciąży dopiero po upływie terminu przewidzianego na odwołanie się od wypowiedzenia, może skutecznie złożyć takie odwołanie tylko wtedy, gdy w terminie dwóch tygodni wystąpi z wnioskiem o dopuszczenie powództwa wniesionego po terminie, ponieważ przepisy proceduralne związane z owym wnioskiem o dopuszczenie – w zakresie, w jakim pociągają za sobą niedogodności mogące nadmiernie utrudniać wprowadzenie w życie praw przysługujących kobietom w ciąży na podstawie art. 10 tej dyrektywy – nie spełniają wymogów zasady skuteczności”. Należy zaznaczyć, ze dyrektywa 92/85 nie definiuje prawnego pojęcia „pracownica”. Z tego względu termin ten nie występuje w orzeczeniu TSUE wydanym w sprawie C-284/23. W końcowych motywach tej dyrektywy zaznaczono, że „działania mające na celu organizację pracy związanej z ochroną pracownic w ciąży, pracownic które niedawni rodziły lub karmiących piersią byłoby bezcelowe, gdyby nie towarzyszyło im zachowania praw wynikających z umowy o pracę i/lub prawa do odpowiedniego zasiłku”. We współczesnych czasach należy rozumieć, że ochrona prawna kobiet w ciąży i po w okresie opiekowania się nowonarodzonym dzieciom przysługuje nie tylko pracownicom wykonującym pracę w ramach stosunku pracy, ale również matkom „pokrzywdzonym ze względu na niewypełnienie zobowiązań wynikających z niniejszej dyrektywy” (art.12 dyrektywy 92/85).
The judgment of the Court of Justice of the European Union (CJEU) of June 27 presented in the article. in 2024, in case C-284/23, ruled that Articles 10 and 12 of Directive 92/85 "must be interpreted as: precluding national provisions according to which a pregnant worker who learns of her pregnancy only after the expiry of the period laid down for appealing against the notice of termination, may validly submit such an appeal only if, within a period of two weeks, he submits an application for the admission of an action brought out of time, since the procedural rules relating to that application for admission, in so far as they entail entail inconveniences that may excessively hamper the implementation of the rights of pregnant women under Art. 10 of that directive - do not meet the requirements of the principle of effectiveness. It should be noted that Directive 92/85 does not define the legal concept of "worker". For this reason, this term does not appear in the CJEU judgment issued in case C-284/23. The final recitals of this directive stated that "actions aimed at organizing work related to the protection of pregnant workers, workers who have recently given birth or are breastfeeding would be pointless if they were not accompanied by the preservation of the rights arising from the employment contract and/or the right to appropriate benefits ". In modern times, it should be understood that legal protection of pregnant women and after caring for newborn children is available not only to employees performing work under an employment relationship, but also to mothers "harmed by failure to fulfill the obligations arising from this Directive" (Article 12 Directive 92/85).
Keywords: nauki o polityce i administracji