Dante Alighieri – poeta i filozof czasu kryzysu - Bogdan Lisiak (Autor) (2020)
10.35765/rfi.2020.2602.5
https://czasopisma.ignatianum.edu.pl/rfi/article/view/2022
Oryginalny artykuł naukowy
W artykule dokonano interpretacji dorobku filozoficznego i poetyckiego Dantego Alighierego w kontekście kryzysów jego drogi życiowej. Dante doświadczył w swoim życiu zdarzeń, które były znaczące dla jego rozumienia samego siebie i świata. Takim bardzo osobistym doświadczeniem była nieodwzajemniona miłość do Beatrycze Portinari, a zwłaszcza jej śmierć w młodym wieku. Ponadto bardzo trudnym okresem w życiu Dantego była działalność polityczna i piastowanie urzędów publicznych w rodzinnej Florencji, co uwikłało go w konflikt stronnictw gibelinów i gwelfów i skazało na tułaczkę do końca życia. Wspomniane wydarzenia można określić mianem „kryzysów” Dantego, były one bowiem zwrotnymi momentami w jego życiu, wymagającymi podjęcia pewnych ważnych decyzji. Słowo „kryzys”, zgodnie ze swym greckiego źródłosłowem, oznacza podejmowanie decyzji w celu zmiany dotychczasowego sposobu myślenia oraz stylu życia. W artykule została postawiona teza, iż twórczość florenckiego poety można interpretować i rozumieć jako wyraz kryzysu, jakiego doświadczył, ale przede wszystkim sposobu wychodzenia z kryzysu, co uwidacznia się w podjęciu przemyślanych egzystencjalnych decyzji. Włoski poeta był także znakomitym filozofem, na co wskazują jego traktaty filozoficzne i dzieła poetyckie, albowiem potrafił połączyć zasady średniowiecznej filozofii scholastycznej z uprawianą poezją. Filozofia odegrała także znaczącą pozytywną rolę w jego życiu i przyczyniła się do wypracowania pełnej nadziei i optymizmu wizji świata i człowieka, która stanowi zasadnicze i ponadczasowe przesłanie jego twórczości.
This paper interprets the philosophical and poetic legacy of Dante Alighieri in the context of the crises he experienced in his life. Dante went through the number of experiences during his lifetime which were significant to his understanding of himself and the world. Such a very personal trial he had to deal with was his unrequited love for Beatrice Portinari, and, especially, her death at a young age. In addition, a very difficult period in his life was his political activity and public service in his native Florence, which led to his entanglement in the conflict between the factions of Guelphs and Ghibellines, and to his exile from Florence which lasted until the end of his life. These events can be described as “the crises” of the Florentine poet, because they were the turning points in his life, which required him to make some important decisions. The word “crisis”, according to its Greek etymology, signifies the decision making process which changes the way of thinking and the style of living. In this article, a thesis is proposed that Alighieri’s work can be interpreted and understood as an expression of the crises he was going through, but above all, as the way of coming out of crisis, which is expressed by taking thoughtful existential decisions. The Italian poet was also an excellent philosopher, as evidenced by his philosophical treatises and poetic works, for he was able to combine the principles of medieval scholastic philosophy with his poetry. Philosophy also played a significantly positive role in his life and contributed to his hopeful and optimistic worldview and perception of man, what constitutes the fundamental and timeless message of his work.
Keywords: filozofia